De panda大熊猫, beschermd en bemind

De panda is één van ‘s werelds meest geliefde dieren. Ondanks hun immense populariteit, zijn panda’s ook één van de meest bedreigde diersoorten ter wereld. Gelukkig zijn er veel mensen begaan met het lot van deze fantastische wezens. De Chinezen koesteren de panda als hun nationale trots. Bovendien is de panda een symbool van vrede en harmonie.


De panda, onderwerp van Chinese folklore

Hoe komt de panda aan zijn zwarte vlekken? Het antwoord vinden we in een eeuwen oude Chinese legende.

Op een dag wandelde een jong meisje doorheen de dichtbegroeide wouden in de Chinese bergen. Plots hoorde ze iets vreemds. Toen ze dichterbij kwam, zag ze een witte panda in een gevecht op leven en dood met een gevaarlijke panter. Het meisje zag dat de panda geen schijn van kans maakte tegen de sterke kat. Ze besloot daarom de panda te helpen. Ze zocht een stevige bamboetak en probeerde de panter weg te jagen door hem te porren en te slaan. De panter gaf zich echter nog niet gewonnen en besloot vervolgens het meisje aan te vallen. Hierdoor kon de panda overleven, maar het meisje stierf in het gevecht met het hongerige dier.

De panda’s waren erg verdrietig om het meisje dat haar eigen leven had gegeven voor hun soortgenoot. De beren, die toen nog helemaal wit waren, toonden hun verdriet door zwartgeverfde armbanden te dragen. Vele dagen waren ze in diepe rouw. Door de vele tranen begon de zwarte verf van de armbanden uit te lopen. Toen ze elkaar omhelsden om elkaar te troosten, gaven de armbanden de zwarte kleur af op hun rug. Wanneer de panda’s de tranen wilden weg wrijven, gaf het zwart af omheen hun ogen. Om het gehuil van de andere panda’s niet meer te hoeven horen, bedekten ze hun oren. Ook hier gaven de armbanden zwarte verf af.

Als ode aan het moedige meisje, zouden de panda’s voor eeuwig en altijd de zwarte vlekken dragen.


De panda, een (knuffel)beer of toch niet helemaal?

Zoals vrijwel alle beren, is de panda aanvankelijk een omnivoor. Hij heeft dus het spijsverteringsstelsel van een alleseter. Zo zijn Grizzlyberen echte opportunisten die afhankelijk van het seizoen hun dieet aanpassen. Noten, paddestoelen, zalm, vlees, maar ook motten kunnen ze wel smaken. De panda eet echter, ondanks deze handige eigenschap, niets anders dan bamboe.

Lange tijd kon men de panda niet plaatsen in een vaste groep. Ruim onderzoek en genoomonderzoek heeft aangetoond dat de panda opvallend veel gemeen heeft met de hond. Hierdoor is misschien het blaffende geluid dat de panda wel eens maakt te verklaren. Toch plaats men de panda nu in de familie van de beren. Ook de Zuid-Amerikaanse brilbeer zou veel gemeen hebben met de panda. Waarschijnlijk is de panda minder geëvolueerd dan beren en honden, en is dat de oorsprong van de mogelijke verwarring.

Zijn naam dankt hij aan zijn voedingsgewoonten. Panda zou van het Nepalese poonya komen, wat niets minder dan ‘bamboe-eter’ betekent. De Chinezen noemen de panda dan weer ‘grote katbeer’ of ‘da xiong mao’ (大熊猫) omwille van zijn ogen.


Copyright foto’s: Jeroen Jacobs.

De panda, een bedreigde diersoort in nood

Vroeger leefde de panda zorgeloos in het westelijke berggebied van China. De bamboe-wouden leken eindeloos groot en waren voor de panda een onuitputtelijke bron van voedsel. Vandaag is de situatie echter minder gunstig voor dit prachtig dier. Ontbossing vormt een zéér grote bedreiging, want de panda verliest zo niet alleen zijn woongebied, maar ook zijn geliefde voedingsbron: bamboe.

China en het WWF doen hun uiterste best om het woongebied van de panda te beschermen, omdat men zo ook deze bedreigde diersoort kan beschermen. Er is echter nog een groot probleem, wat maakt dat de panda zo klein in aantal is. De dieren hebben het moeilijk om zich voor te planten, niet enkel in gevangenschap, maar ook in het wild. Bovendien halen vele panda’s die in het wild geboren worden, de volwassen leeftijd niet. Het leven in de Chinese berggebieden kan immers erg hard zijn, met ijskoude winters en veel sneeuw.

Men schat dat er nog zo’n 1600 panda’s in het wild leven. Er zijn echter ook wetenschappers die dat een té optimistisch aantal vinden. Het zijn er hoe dan ook minder dan 2000, en dat zegt genoeg…


Hotspot voor panda’s, Chengdu China

In Chengdu vinden we de beroemde Chengdu Panda Base. Hier doen Chinese onderzoekers hun uiterste best om de soort in stand te houden. Niet enkel door middel van onderzoek proberen ze het voortbestaan van de panda te garanderen, maar ook door het geven van de beste zorgen aan jonge panda’s. De gezondheid en het welzijn van de Chinese knuffelbeer staat hier dagelijks centraal. In het broedseizoen nemen speciale ‘panda-nannies’ hun intrek in het centrum en bestaat hun leven enkele intensieve maanden uit niets anders dan het verzorgen,voederen en vertroetelen van de pasgeborenen.

Chengdu Panda Base werkt nauw samen met het WWF. De panda ligt immers iedere natuurorganisatie nauw aan het hart. Niet enkel het logo van Chengdu Panda Base is (vanzelfsprekend) een pandabeer, maar ook het beroemde logo van het WWF gebruikt de Chinese lieveling. De panda is immers een dier dat tot de verbeelding spreekt van velen. Bovendien herinnert hij ons aan de kwetsbaarheid van de natuur en vele andere dieren in nood.


Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *